Najlepsze praktyki w zarządzaniu kapitałem ludzkim - Marta Juchnowicz - książka wyd. 2011
Opis
Literatura przedmiotu, a także inne źródła, dostarczają licznych opisów przypadków określanych jako "najlepsze praktyki". Obfitość i różnorodność tych opisów stwarza problemy z identyfikacją przypadków, które rzeczywiście zasługują na takie miano. Można nawet stwierdzić zjawisko inflacji tego pojęcia. Równocześnie, duże zainteresowanie sfery realnej, dla celów modernizacyjnych i dydaktycznych oraz wielka popularność konkursów w zakresie zarządzania kapitałem ludzkim, takich jak "Inwestor w Kapitał Ludzki", "Lider ZZL", "Dyrektor Personalny Roku" oraz "Najlepszy Pracodawca", wywołują pytanie o możliwość naśladowania, adaptowania i przenoszenia wzorcowych rozwiązań w sferze zarządzania kapitałem ludzkim. Niestety, liczba dostępnych źródeł nie jest proporcjonalna do stanu wiedzy w tej dziedzinie i nie daje odpowiedzi na kluczowe pytania badaczy ani praktyków, niezmiernie zainteresowanych tym zagadnieniem. Sytuacja ta stwarza obiektywne zapotrzebowanie na wskazówki, a także informacje pomocne w poszukiwaniu, opisywaniu i ocenie najlepszych praktyk. W niniejszej pracy podjęto próbę opracowania założeń metodycznych benchmarkingu w zarządzaniu kapitałem ludzkim. W rozdziale I autorzy prezentują istotę najlepszej praktyki, warianty tej kategorii oraz warunki, jakie powinna ona spełniać, by zasłużyć na swoje miano. Proponują także narzędzie do sporządzania kompleksowego opisu praktyki w dziedzinie zarządzania kapitałem ludzkim. Szczególne trudności nastręcza ocena efektywności praktyk ZKL. Problemowi temu poświęcony jest rozdział II. Autorzy przedstawiają metody i mierniki pomiaru praktyk, w tym pomiar z perspektywy zrównoważonej karty wyników. Przedmiotem rozważań w rozdziale III są warunki transwerowalności najlepszych praktyk. Dużym wyzwaniem jest transfer międzynarodowy. Zagadnienie to przedstawiamy na podstawie doświadczeń firmy GHK Consulting Limited, która dokonuje transferu najlepszych praktyk ZKL w skali europejskiej. Możliwości transferu ułatwi świadomość barier, jakie pojawiają się w procesie wdrażania najlepszych praktyk. Praktyczne doświadczenia autorów w pozyskiwaniu opisów praktyk z zakresu ZKL prowadzą do wniosku, że dostępne przykłady przez fakt ich upowszechnienia tracą walor oryginalności, możliwa jest także identyfikacja wielu organizacji, znajdujących się na podobnym poziomie rozwoju, w których stosowane rozwiązania spełniają przyjęte kryteria oceny. Dlatego też odpowiadają one kategorii dobrych praktyk. Przykłady takich praktyk w kilku szczegółowych zagadnieniach zarządzania kapitałem ludzkim zawiera rozdział IV. Opracowanie kończy przegląd źródeł literaturowych, polsko- i anglojęzycznych, zawierających opisy najlepszych praktyk w zarządzaniu kapitałem ludzkim.
