HTK-CS20 Late WW2 Soviet Air Force paint set
Opis
Standardowe barwy samolotów radzieckich od połowy 1943 roku do końca wojny. Zestaw zawiera następujące kolory: HTK-C070 – AMT-12 Dark Grey – Stosowany do górnych powierzchni w szaro-szarych i szaro-brązowo-zielonych schematach późnych myśliwców wojennych i samolotów szturmowych; HTK-C071 – AMT-11 Blue Grey – Używany do malowania górnych powierzchni w szaro-szarym kamuflażu myśliwców, w tym Jak-1b/3/7b/9, LaGG-3, La-5F/FN i La-7; HTK-C072 – AMT-7 Greyish Blue – Używany na dolnych powierzchniach w schematach kamuflażu wszystkich radzieckich myśliwców i samolotów szturmowych od połowy 1943 roku do końca wojny; HTK-C073 – AMT-4 Camouflage Green – Stosowany do malowania górnych powierzchni samolotów szturmowych (m.in. Ił-2, Po-2, Ił-10, Pe-2, Pe-8, Ił-4); HTK-C074 – A-21m Light Greyish Brown – Stosowany do górnych powierzchni w szaro-czarno-brązowo-zielonych schematach „metalowych” samolotów szturmowych (m.in. Ił-10, Pe-2, Tu-2, Pe-8, Ił-4); HTK-C041 – Night Black – Używany w czarno-brązowo-zielonych schematach samolotów szturmowych (m.in. Pe-8, Ił-4), tj. na spodach nocnych bombowców. Farby te wprowadzono do użytku jesienią 1941 r., w obliczu groźby niemieckiego ataku i konieczności dyslokacji przemysłu. Tym trudniejsza była decyzja o wprowadzeniu zupełnie nowego rodzaju wykończenia samolotów, znanego pod nazwą AMT. Powodów dla których zaczęto stosować ten nowy rodzaj wykończenia było wiele: AMT można było niezawodnie nakładać bez potrzeby stosowania podkładu na wszelkiego rodzaju powierzchnie, nawet o mieszanej konstrukcji. Ponadto, lakier AMT był bardzo odporny i miał bardzo twardą powierzchnię o satynowym połysku, w rzeczywistości wyglądał prawie jak tworzywo sztuczne. Był też cieńszy i lżejszy od lakieru a zatem płatowiec oszczędzał na wadze. Jednak w trakcie eksploatacji okazało się że był mniej wytrzymały i miał gorsze właściwości przylegania do powierzchni wodorozcieńczalnych, dlatego ograniczono jego stosowanie tylko do powierzchni metalowych. AMT-11 to barwa występująca na kamuflażu z lat 1942-43 aplikowanym w fabrykach jako tzw. jednobarwny schemat. Dotyczył on samolotów LaGG-3, La-5, Jak-1 które malowane były jasnoniebieskim AMT-7 na spodnich powierzchniach oraz AMT-11 na górnych powierzchniach.