Historia esteyki 3 - Władysław Tatarkiewicz - książka wyd. 2009

Opis

wykło się estetykę definiować jako naukę o pięknie; jednakże niektórzy estetycy - w przekonaniu, że pojęcie piękna jest nieokreślone i mętne i przez to nie nadaje się do nauki -schodzą na tor sztuki, definiują estetykę jako naukę o sztuce. A inni chcą się zajmować zarówno pięknem, jak sztuką; oddzielają te dwa działy estetyki i uprawiają oba. Oba pojęcia - piękna i sztuki - mają niewątpliwie inny zakres. Piękno występuje nie tylko w sztuce, sztuka zabiega nie tylko o piękno. Mają też inne zagadnienia: piękno swoje i sztuka swoje. Niektóre okresy dziejów nie widziały wręcz łączności między pięknem a sztuką. Starożytni zajmowali się zarówno teorią piękna, jak nauką o sztuce, ale - każdą oddzielnie, nie widząc podstawy do łączenia ich ze sobą. Jednakże z rozważań o sztuce wyrosło z czasem tyle myśli o pięknie i tyle myśli o sztuce z rozważań o pięknie, że niepodobna rozdzielać obu dziedzin (...) Przejrzysty, systematyczny, precyzyjny i uporządkowany chronologicznie wykład obejmujący historię estetyki od starożytności do końca XVII wieku. Zawiera liczne przytoczenia dzieł oryginalnych.