Sztuka wojenna Husytów - Jan Durdik - książka historyczna wyd. 1955

Opis

Tym, co wyróżniało taborytów na tle ówczesnych armii była ogromna siła ognia zarówno załogi pojedynczego wozu, jak i całej armii. W skład załogi wozu bojowego wchodziło do 8 strzelców z kuszami i 2 strzelców z rusznicami. Oddział składający się z dwóch dziesiątek (20 wozów) posiadał 4-5 lekkich dział i jedno ciężkie. Ponadto armia posiadała również jedną wielką armatę, ciągniętą przez 18 albo 20 koni. Idący w bój husyci dysponowali nie mniej niż 180 wozami bojowymi, przeciwnika czekał zatem ostrzał z przeszło 1500 kusz, 360 rusznic, 36 lekkich dział i 9 ciężkich. Nawet największe armie krzyżowców rzadko posiadały taką liczbę artylerii i broni palnej. W czasach szczytowej potęgi husytów sprawowali oni kontrolę nad większością czeskich miast. Pozwoliło to taborytom na przejęcie licznych zakładów puszkarskich i ludwisarskich w Pradze, Jiczynie i Strzybrze oraz wcielenie do armii doświadczonych strzelców i puszkarzy. Takie nagromadzenie broni czarnoprochowej wywoływało popłoch wśród koni niemieckiego rycerstwa, oraz pozwalało z marszu zdobywać niewielkie miasta stojące na drodze taboru.