MRP-251 PC-8 (WWI R.A.F.)
Opis
Francuzi byli jednymi z pierwszych, którzy wprowadzili kamuflaż na samolotach podczas I wojny światowej. Eksperymenty przeprowadzali podczas bitwy pod Verdun na początku 1916 roku na myśliwcach Nieuport. Francuski as Guynemer pilotował Nieuporta 11 w kolorze jasnoniebiesko-szarym. Finalnie do połowy 1916 r. srebrno-szary kolor aluminium stał się normą dla Nieuportów. Kolejne zmiany nastąpiły w 1917 roku gdy wprowadzono standardowy schematu kamuflażu zakłócającego dla samolotów bojowych takich jak Breguet XIV i SPAD XIII. Składał się z ciemno- i jasnozielonego, ciemno- i jasnobrązowego, czarnego oraz szarego lub beżowego spodu. Samoloty niemieckie w 1916 roku posiadały przezroczyste pokrycie z celulozy, które sprawiało, że samolot był prawie niewidoczny. Po wprowadzeniu samolotu Albatros D.
III zastąpiono czerwono-brązowy kolor fioletowym, który z daleka nadal dobrze sprawdzał się jako kamuflaż, ale pozwalał łatwo zidentyfikować samolot jako niemiecki. Podobnie jak we Francji, poszczególni producenci stosowali różne wykończenia kamuflażu. Aż do kwietnia 1917 samoloty posiadały takie barwy jak: jasnoszary (LFG Roland C.
II), plamy zieleni i brązów (Fokker D.
II) i smugi oliwkowej zieleni na turkusowej podstawie (Fokker Dr.
I). Przełomem było wprowadzenie wstępnie wydrukowanego kamuflażu w pastylki (Lozenge-Tarnung) z 5 kolorami. Samoloty brytyjskiego Królewskiego Korpusu Lotniczego i Królewskiej Marynarki Wojennej były malowane na górnych i bocznych powierzchniach ochronną farbą PC.10 (mieszanka żółtej ochry i czerni lampowej) lub PC.12 (tlenek żelaza i czerń lampowa). Powierzchnie spodnie pozostawały bezbarwne. Kolory te nie były pierwotnie przeznaczone do kamuflażu, ale zostały opracowane, aby zapobiec uszkodzeniu tkaniny przez promieniowanie UV ze słońca, a ich efekt kamuflażu był dodatkowym bonusem. Używano również czerni do bombowców nocnych. Pod koniec 1917 r. w Orfordness Experimental Station przetestowano alternatywy, w wyniku czego na początku 1918 r. wprowadzono NIVO (Night Invisible Varnish Orfordness). Kamuflaż ten używano na wszystkich zewnętrznych powierzchniach nocnych bombowców, dopóki nie został zastąpiony przez kolory II wojny światowej. Kolor PC-8 był pierwowzorem PC-10. Seria PC to numery nadane eksperymentalnym próbkom testowym lakierów w RAF. PC=10 okazał się najlepiej chronić tkaninę przed promieniowaniem UV, więc został wybrany do produkcji.