Wierny Bogu ojczyźnie rodzinie - Anna Meisnerowska - książka wyd. 2014

Opis

ostać podpułkownika Franciszka Rataja nie jest szerzej znana w Śremie. Szkoda, ponieważ urodzony w 1894 r. w Łagowie pod Dolskiem Franciszek Rataj to postać zasłużona dla naszego kraju, życie miał też ciekawe. Od młodości związany z wojskiem, walczył najpierw podczas I wojny światowej w szeregach armii pruskiej na froncie zachodnim, odznaczony Żelaznym Krzyżem, pod koniec wojny trafił do szpitala w Lesznie, skąd uciekł, aby wstąpić w szeregi powstańców wielkopolskich, później, w 1919 r., z poznańskim pułkiem walczył w obronie Lwowa przed Ukraińcami, w 1921 r. znowu wziął udział w III powstaniu śląskim, jako dowódca pułku m.in. staczając bój o Pszczynę i Górę Świętej Anny. W II Rzeczypospolitej piął się po szczeblach kariery wojskowej, dochodząc do stopnia podpułkownika. Stan zdrowia zmusił go do porzucenia koszar i przejścia do pracy w administracji wojskowej, początkowo w Państwowej Komendzie Uzupełnień w Toruniu, później w Poznaniu. Po wybuchu II wojny światowej zaangażowany w działalność konspiracyjną w Komendzie Głównej Armii Krajowej w Warszawie, znowu stanął do czynnej walki po wybuchu powstania warszawskiego, dowodząc oddziałem jako ppłk „Paweł”. Z taką przeszłością oczywiście nie miał szans na karierę w „ludowym” Wojsku Polskim; inwigilowany przez Urząd Bezpieczeństwa pracował na stanowisku biurowym w poznańskim oddziale Centrali Żelaza i Stali, zmarł w 1958 r.